Wprowadzenie

Ten Komórki Panc02 Linia komórkowa — znana również jako Panc-02, Panc 02, Pan02, Pan-02, PAN 02 oraz Panc02-H0 — to mysia linia komórkowa gruczolakoraka przewodowego trzustki (PDAC) wyhodowana z guza wywołanego chemicznie u myszy C57BL/6. Corbett i współpracownicy po raz pierwszy opisali jej uzyskanie w 1984 roku, pozyskując ją z gruczolakoraka przewodowego, który powstał po wszczepieniu nici bawełnianej nasączonej 3-metylocholantrenem do tkanki trzustkowej. [1] Od tego czasu Panc02 stał się jednym z najczęściej stosowanych syngenicznych modeli mysich do badań nowotworów trzustki oraz raka przewodowego trzustki. Jego zgodność z w pełni immunokompetentnym podłożem genetycznym szczepu C57BL/6 sprawia, że jest on niezbędny do badań nad mikrośrodowiskiem nowotworowym, badań z zakresu immunoonkologii oraz przedklinicznej oceny nowych metod terapeutycznych — w tym kombinacji chemioterapii, systemów dostarczania leków opartych na nanocząsteczkach oraz strategii immunoterapii ukierunkowanych na mikrobiom przewodu pokarmowego.

Najważniejsze wnioski

• Panc02 (CVCL_D627) to mysia linia komórkowa PDAC wyhodowana z nowotworów trzustki wywołanych chemicznie u myszy C57BL/6, po raz pierwszy wyizolowana w 1984 roku.
• Jego syngeniczne tło genetyczne C57BL/6 umożliwia przeprowadzanie eksperymentów in vivo z wykorzystaniem zwierząt o pełnej kompetencji immunologicznej, przy zachowaniu naturalnych interakcji między nowotworem a układem odpornościowym.
• Panc02 jest szeroko stosowany w modelach implantacji ortotopowej, które odtwarzają mikrośrodowisko guza trzustki.
• Linia komórkowa stanowi niezawodną platformę do oceny oporności na chemioterapię, nowych systemów podawania leków oraz strategii immunoterapii.
• Czas podwojenia populacji szczepu Panc02 wynosi około 61 godzin, a szczep ten rozwija się w postaci hodowli przylegającej.
• Na bazie szczepu Panc02 wyhodowano liczne zmodyfikowane genetycznie pochodne i linie reporterowe (np. warianty wyrażające lucyferazę) przeznaczone do specjalistycznych zastosowań badawczych.

Czym jest Panc02?

Panc02 to mysia linia komórkowa gruczolakoraka przewodowego trzustki pochodząca od szczurów rasy C57BL/6 (numer katalogowy Cellosaurus: CVCL_D627). Została wyhodowana z tkanki trzustkowej samca myszy po indukcji nowotworu za pomocą czynników rakotwórczych. Linia komórkowa należy do kategorii linii komórek nowotworowych i została wyhodowana z tkanki przewodowej trzustki, odzwierciedlając cechy histologiczne gruczolakoraka przewodowego trzustki. Analizy genomowe potwierdziły, że linia Panc02 zawiera mutacje istotne dla biologii gruczolakoraka przewodowego trzustki (PDAC), zapewniając genetycznie zdefiniowane tło do badań mechanistycznych. [2] W haśle dotyczącym Cellosaurus nie odnotowano żadnych danych dotyczących wieku dawcy.

Charakterystyka porównawcza potwierdziła, że Panc02 wykazuje nieregularny, palcowaty wzór wzrostu w modelach implantacji ortotopowej, charakteryzując się miejscową inwazyjnością oraz cechami histologicznymi typowymi dla gruczolakoraka trzustki. [3] Czas podwojenia populacji tej linii komórkowej wynosi około 61 godzin. Jej syngeniczna zgodność z myszami C57BL/6 — jednym z najczęściej stosowanych szczepów inbredowych — sprawia, że jest ona szczególnie cenna w przypadku modeli przedklinicznych z nienaruszonym układem odpornościowym. Seryjne pasażowanie in vivo linii Panc02 doprowadziło do powstania coraz bardziej agresywnych pochodnych, z których najbardziej uznaną jest Panc02-H7, co świadczy o przydatności tego modelu do badania ewolucji nowotworów i progresji przerzutów. [4]

Informacje dotyczące hodowli komórkowej

Zalety komórek Panc02

Najważniejszą zaletą systemu Panc02 jest jego syngeniczna zgodność ze szczepem myszy C57BL/6. Oznacza to, że eksperymenty można przeprowadzać na w pełni immunokompetentnych gospodarzach, co pozwala badaczom analizować rzeczywiste interakcje między komórkami nowotworowymi trzustki a układem odpornościowym gospodarza. W przeciwieństwie do modeli przeszczepów ksenogenicznych, które wymagają myszy z niedoborem odporności, system Panc02 zachowuje odpowiedzi komórek T, aktywność makrofagów oraz funkcję komórek NK — a wszystkie te elementy mają kluczowe znaczenie dla współczesnych badań nad immunoterapią. Ta cecha sprawiła, że Panc02 stał się preferowanym modelem do badania dynamiki limfocytów T CD4-dodatnich i CD8-dodatnich w mikrośrodowisku nowotworu trzustki.

Panc02 charakteryzuje się również dużą wszechstronnością pod względem dróg implantacji. W zależności od celów eksperymentalnych naukowcy mogą stosować implantację podskórną, ortotopową lub dootrzewnową. Model ortotopowy, w którym komórki wstrzykuje się bezpośrednio do głowy trzustki, najwierniej odzwierciedla anatomiczne i immunologiczne uwarunkowania ludzkiego raka trzustki (PDAC). [5] Ponadto dostępność zmodyfikowanych genetycznie pochodnych Panc02 — w tym linii wyrażających lucyferazę, takich jak Komórki Panc02-Luc — umożliwia nieinwazyjne obrazowanie bioluminescencyjne rozwoju nowotworów i przerzutów u żywych zwierząt, co znacznie zwiększa wydajność badań i zmniejsza liczbę wykorzystywanych zwierząt.

Z praktycznego punktu widzenia Panc02 jest odporną i niezawodnie rozwijającą się linią komórek adhezyjnych o dobrze scharakteryzowanym czasie podwojenia wynoszącym około 61 godzin. Linia ta wykazuje powtarzalną reakcję na szeroki zakres środków chemioterapeutycznych i terapii immunomodulujących, co czyni ją doskonałą platformą do porównawczych badań nad lekami. Bogata literatura naukowa dotycząca linii Panc02 — obejmująca ponad cztery dekady — zapewnia badaczom obszerne historyczne dane porównawcze oraz sprawdzone protokoły eksperymentalne, co zmniejsza bariery wejścia dla nowych laboratoriów.

Ograniczenia komórek Panc02

Pomimo powszechnego stosowania, linia komórkowa Panc02 wiąże się z istotnymi zastrzeżeniami biologicznymi. Linia ta została wyhodowana w wyniku chemicznej karcynogenezy, a nie poprzez stopniową akumulację mutacji charakterystyczną dla ludzkiego raka przewodowego trzustki (PDAC). W ludzkim gruczolakoraku przewodowym trzustki najczęściej występują onkogenne mutacje genu KRAS, inaktywacja genu CDKN2A, mutacje genu TP53 oraz utrata funkcji SMAD4. Sekwencjonowanie genomu linii Panc02 ujawniło odmienny profil mutacji, co może ograniczać możliwość bezpośredniego przenoszenia danych dotyczących odpowiedzi na leki na pacjentów ludzkich. [2] Naukowcy powinni zatem traktować wyniki badania Panc02 jako źródło hipotez, a nie jako bezpośrednią prognozę wyników klinicznych.

Kolejnym ograniczeniem jest stosunkowo umiarkowany potencjał przerzutowy komórek macierzystych Panc02. W swojej postaci wyjściowej linia ta nie wykazuje skutecznej spontanicznej zdolności do tworzenia przerzutów, co może ograniczać jej przydatność w badaniach nad zaawansowaną postacią choroby. Badacze poszukujący modelu o wysokim potencjale przerzutowym muszą albo wykorzystać pochodne uzyskane w wyniku seryjnych pasażowań, takie jak Panc02-H7 [4] lub zastosować specjalistyczne metody selekcji in vivo. Wytworzenie takich pochodnych zwiększa złożoność eksperymentu i może spowodować dodatkowe odchylenie fenotypowe od linii rodzicielskiej.

Wreszcie, jako mysia linia komórkowa, Panc02 nie jest w stanie w pełni odzwierciedlić heterogenności genetycznej ani złożoności zrębu ludzkiego raka trzustki. Mysie mikrośrodowisko nowotworowe, choć immunokompetentne, różni się od swojego ludzkiego odpowiednika pod względem składu podgrup komórek odpornościowych, środowiska cytokinowego oraz architektury zrębu. Wyniki badań opartych na linii Panc02 powinny zatem zostać zweryfikowane w uzupełniających modelach ludzkich linii komórkowych lub organoidach pochodzących od pacjentów, zanim potencjalne terapie zostaną wprowadzone do praktyki klinicznej.

Produkt z certyfikatem STR, wolny od mykoplazm, gotowy do wysyłki. Zobacz pełną specyfikację i złóż zamówienie tutaj

Zastosowania

Modele ortotopowe syngeniczne i badania nad mikrośrodowiskiem nowotworowym

Panc02 stanowi podstawę syngenicznych ortotopowych modeli PDAC. W 2011 roku Partecke i współpracownicy przedstawili przełomową charakterystykę tego modelu, wykazując, że ortotopowe wstrzyknięcie Panc02 do głowy trzustki myszy C57BL/6 powoduje powstawanie nowotworów o lokalnej inwazyjności i cechach histologicznych zgodnych z gruczolakorakiem trzustki. [5] Co istotne, badanie wykazało, że guzy Panc02 charakteryzują się nieregularnym, palcowatym wzorcem wzrostu — w przeciwieństwie do bardziej sferycznego wzrostu komórek 6606PDA — oraz że za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) można wiarygodnie monitorować wzrost guza w czasie w tym modelu. Odkrycia te ugruntowały pozycję Panc02 jako klinicznie istotnej platformy immunokompetentnej do badań nad rakiem trzustki.

Od tego czasu syngeniczny model ortotopowy Panc02 jest szeroko stosowany do badania immunosupresyjnego mikrośrodowiska nowotworowego. Gnerlich i współpracownicy wykazali, że guzy Panc02 rekrutują regulacyjne komórki T (Treg) w celu stłumienia odporności przeciwnowotworowej oraz że modyfikacja komórek Panc02 w celu wydzielania IL-6 sprzyjała indukcji komórek Th17 i poprawiała przeżywalność myszy z guzem. [6] Praca ta podkreśliła plastyczność mikrośrodowiska immunologicznego guza oraz wykonalność strategii manipulacji opartych na cytokinach w ramach tego modelu.

Niedawno Gao i współpracownicy wykorzystali model ortotopowy Panc02 do oceny immunoterapii opartej na układzie dopełniacza. [7] Poprzez ekspresję zakotwiczonej w błonie properdyny na komórkach Panc02 wzmocnili aktywację dopełniacza za pośrednictwem galaktozy-α-1,3-galaktozy oraz zwiększyli cytotoksyczność zależną od dopełniacza. Model okazał się wrażliwy na tę interwencję immunologiczną, co podkreśla jego wartość w analizie szlaków odporności wrodzonej w mikrośrodowisku guza trzustki. Park i współpracownicy wykorzystali ponadto mysi model z przeszczepem Panc02 do zbadania zapalenia związanego z cukrzycą jako czynnika napędzającego progresję raka trzustki, wykrywając krążące komórki nowotworowe za pomocą aptamerów sprzężonych z kropkami kwantowymi. [8]

Oporność na chemioterapię i nowe systemy podawania leków

Oporność na gemcytabinę stanowi kluczowe wyzwanie kliniczne w przypadku raka trzustki, a linia komórkowa Panc02 jest szeroko wykorzystywana do badania tego problemu oraz oceny nowych strategii terapeutycznych. Takhsha i współpracownicy wykazali w syngenicznym mysim modelu Panc02, że inhibitor ATG4B, UAMC-2526, znacząco wzmacniał efekt chemioterapeutyczny gemcytabiny poprzez hamowanie autofagii w hipoksycznym mikrośrodowisku guza. [9] Badanie to podkreśliło, w jaki sposób hamowanie autofagii może zwiększyć wrażliwość komórek raka trzustki (PDAC) na standardową chemioterapię, dostarczając uzasadnienia dla schematów leczenia skojarzonego. Zhang i współpracownicy rozszerzyli tę koncepcję, opracowując koniugaty antybiotykowo-lekowe (nanocząsteczki Tob-SS-Gm), które kowalencyjnie łączą tobramycynę i gemcytabinę za pomocą mostków disiarczkowych, celując w bakterie wewnątrznowotworowe wyrażające deaminazę cytydynową, a tym samym rozkładające gemcytabinę. [10] Badania na komórkach Panc02 potwierdziły, że koniugacja zachowała zarówno aktywność przeciwbakteryjną, jak i chemioterapeutyczną, ustanawiając strategię o podwójnym działaniu przeciwko oporności na chemioterapię.

Dostarczanie leków za pomocą nanocząstek stało się jednym z głównych obszarów zastosowań w przypadku komórek Panc02. Li i współpracownicy wykazali, że nanocząstki selenu stabilizowane polisacharydem z Lycium barbarum, wypełnione triptolidem, osiągały znacznie niższe wartości IC50 w komórkach Pan02 w porównaniu z wolnym triptolidem, przy czym uwalnianie leku było przedłużone i zależne od pH. [11] Ge i współpracownicy opracowali nanonośniki oparte na peptydzie RGD i siarczanie dekstranu do podwójnie ukierunkowanego dostarczania triptolidu zarówno do komórek nowotworowych Pan02, jak i do makrofagów związanych z nowotworem typu M2, wykorzystując interakcje między integryną αvβ3–RGD a siarczanem dekstranu SR-A–siarczanu dekstranu w celu uzyskania preferencyjnej akumulacji w guzie. [12] Badania te łącznie ilustrują, w jaki sposób linia komórkowa Panc02 służy jako wszechstronna platforma przesiewowa in vitro i in vivo do optymalizacji nanoformuł.

Inne innowacyjne metody dostarczania leków testowane w modelu Panc02 obejmują preparaty zawierające trzy leki oparte na egzosomach oraz systemy nanocząsteczek albuminy. Zhang i współpracownicy załadowali egzosomy pochodzące z mezenchymalnych komórek macierzystych szpiku kostnego siRNA galektyny-9, prolekiem gemcytabiny oraz zielenią indocyjaninową, wykazując wzmożoną apoptozę w komórkach raka trzustki przy uwalnianiu leku zależnym od pH. [13] Wen i współpracownicy opracowali nanocząsteczki albuminy surowicy bydlęcej zmodyfikowane chlorowodorkiem poliallilaminy, wypełnione α-solaniną, wykazujące skuteczne hamowanie proliferacji, migracji i inwazji komórek Panc02. [14] Kong i współpracownicy zaprojektowali nano-system współdostarczania CGT-Cls-PTX/CM, wykorzystujący antygeny pochodzące z błony komórkowej PANC02 do współdostarczania paklitakselu i antygenów nowotworowych, stymulujący dojrzewanie komórek dendrytycznych i łagodzący immunosupresję. [15]

Immunoterapia i modulacja odporności

Immunokompetentny charakter syngenicznego modelu Panc02 sprawia, że nadaje się on wyjątkowo dobrze do oceny strategii immunoterapeutycznych. Wykazano, że hydroksytyrosol, polifenol pochodzący z oliwy z oliwek, hamuje proliferację komórek Panc02 poprzez szlak sygnałowy STAT3/cyklina D1 in vitro, natomiast u myszy z ortotopowymi nowotworami hamował on wzrost guza, zmniejszał liczbę komórek supresorowych pochodzenia szpikowego (MDSC) oraz zwiększał polaryzację makrofagów typu M1. [16] Badanie to pokazało, w jaki sposób modele ortotopiczne Panc02 pozwalają jednocześnie oceniać zarówno bezpośrednie działanie cytotoksyczne, jak i mechanizmy immunomodulacyjne potencjalnych środków.

Za pomocą modeli Panc02 badano również immunoterapię opartą na mikrobiomie. Li i współpracownicy przeprowadzili szczegółowe badanie na myszach z wykorzystaniem ortotopowego wszczepienia guza Panc02 w celu oceny przeszczepu mikroflory jelitowej (FMT) w połączeniu z 5-fluorouracylem, wykazując, że FMT modulowało skład mikroflory jelitowej i wzmacniało ogólnoustrojowe odpowiedzi immunologiczne, poprawiając skuteczność przeciwnowotworową. [17] Vruzhaj i współpracownicy przetestowali zmodyfikowaną szczepem Escherichia coli Nissle 1917 jako wektor do doustnego podawania glipikanu-1 w modelu immunoterapii opartym na PANC02, potwierdzając ekspresję i stabilność białka fuzyjnego GPC1-flageliny w zmodyfikowanych komórkach Panc02 jako krok w kierunku doustnej szczepionki przeciwnowotworowej. [18] Badania te odzwierciedlają rosnące zainteresowanie mikrobiomem przewodu pokarmowego jako czynnikiem modulującym immunoterapię raka trzustki.

Wiroterapia onkolityczna stanowi kolejną metodę immunoterapii badaną w kontekście linii Panc02. Badania porównujące heterogenność międzynowotworową w liniach komórkowych PDAC o podłożu C57BL/6, w tym Panc02, wykazały, że skuteczność onkolitycznego wirusa pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej (VSV) różniła się znacznie między liniami syngenicznymi, przy czym linia Panc02 służyła jako punkt odniesienia do kontekstualizacji zróżnicowanej podatności na wirusa. Praca ta podkreśliła znaczenie heterogenności komórkowej przy interpretacji wyników wirusoterapii onkolitycznej i stanowiła podstawę do opracowania strategii leczenia skojarzonego mających na celu przezwyciężenie mechanizmów unikania odpowiedzi przez nowotwór.

Mechanizmy przerzutów i progresji nowotworu

Linia Panc02 odegrała kluczową rolę w tworzeniu coraz bardziej przerzutowych pochodnych w celu zbadania molekularnych podstaw rozprzestrzeniania się raka trzustki (PDAC). Wang i współpracownicy ustanowili linię Panc02-H7 poprzez iteracyjne ortotopowe wszczepianie i izolację mikroprzerzutów w wątrobie, tworząc serię coraz bardziej agresywnych podlinii, których kulminacją był szczep Panc02-H7, wykazujący rozprzestrzenianie się w jamie otrzewnej oraz odległe przerzuty do wątroby i płuc. [4] Model ten stanowił jedną z pierwszych platform o znaczeniu klinicznym do badania rozprzestrzeniania się przerzutów krwiopochodnych i otrzewnowych u gospodarza z prawidłową odpornością.

Niedawno Takahashi-Yamashiro i współpracownicy wyhodowali wysoce przerzzutowe komórki pochodne Panc02-3P poprzez trzy seryjne cykle ortotopicznych przeszczepów. [19] Sekwencjonowanie RNA ujawniło zmiany w ekspresji genów o charakterze mezenchymalnym w komórkach Panc02-3P w porównaniu z komórkami macierzystymi Panc02, wskazując na członków rodziny oksydaz lizylowych jako nowe cele molekularne w progresji raka trzustki (PDAC) — nawet przy braku kanonicznych zmian czynników transkrypcyjnych związanych z przejściem epitelowo-mezenchymalnym (EMT). Rolę przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego w biologii linii Panc02 zbadali dokładniej Wang i współpracownicy, którzy wykazali, że FV-429, pochodna flawonoidu, hamowała migrację i inwazję komórek raka trzustki poprzez modulowanie szlaku Hippo/YAP1 oraz białek związanych z EMT. [20]

Inwazja okołonerwowa — cecha charakterystyczna agresywnego PDAC — została również zbadana z wykorzystaniem linii Panc02. Hua i współpracownicy przeszczepili komórki Panc02-luc ortotopowo w celu stworzenia modelu inwazji okołonerwowej i wykazali, że ekspresja Slc26a9 była znacznie podwyższona w PDAC z dodatnim wynikiem PNI. [21] Badania mechanistyczne wskazały na udział Slc26a9 w wywoływaniu zachowań przypominających lęk oraz hiperalgezji mechanicznej u myszy z nowotworami, łącząc biologię nowotworu z fenotypami bólu istotnymi klinicznie. Zhang i współpracownicy wykorzystali dodatkowo podskórne i ortotopowe modele przerzutów do wątroby z wykorzystaniem linii Panc02 w celu wyjaśnienia roli EMP1 — czynnika związanego ze starzeniem się — w przyspieszaniu progresji raka trzustki, wykazując, że nadekspresja EMP1 nasilała wzrost guza i przerzuty. [22]

Terapie fotodynamiczne i ablacyjne

Komórki Panc02 posłużyły jako odpowiedni system testowy dla terapii fotodynamicznej (PDT) oraz metod ablacji fizycznej. Xu i współpracownicy zsyntetyzowali panel fotosensybilizatorów ukierunkowanych na organelle w oparciu o pirofeoforbidę a, oceniając warianty ukierunkowane na mitochondria, lizosomy, retikulum endoplazmatyczne i jądro komórkowe pod kątem ich zdolności do koncentrowania reaktywnych form tlenu w kluczowych miejscach subkomórkowych oraz zwiększania skuteczności PDT; badania przeprowadzono na wielu liniach komórkowych nowotworowych, w tym na Panc02. [23] To systematyczne porównanie dostarczyło wglądu w mechanizmy działania ukierunkowania na organelle jako strategii pozwalającej przezwyciężyć ograniczenia konwencjonalnych fotouczulaczy.

Wang i współpracownicy ocenili połączenie mikropęcherzyków stymulowanych ultradźwiękami o niskiej częstotliwości (USMB) oraz ablacji częstotliwością radiową (RFA) w komórkach Panc02 oraz u myszy z podskórnymi przeszczepami heterogenicznymi. [24] Testy CCK-8 wykazały znaczące zahamowanie proliferacji komórek Panc02 dzięki terapii skojarzonej, a myszy z nowotworami wykazały wydłużony czas przeżycia oraz modulację czynników związanych z odpowiedzią immunologiczną i apoptozą. Badanie to wykazało potencjał połączenia fizycznych metod ablacyjnych z sonodynamiczną perturbacją mikrośrodowiska guza – koncepcję, którą można w wyjątkowy sposób przetestować w modelu Panc02 z nienaruszoną odpornością.

Wnioski

Panc02 (CVCL_D627) zajmuje centralne miejsce w badaniach nad rakiem trzustki jako syngeniczny, immunokompetentny mysi model gruczolakoraka przewodowego trzustki. Od momentu jej uzyskania poprzez chemiczną karcynogenezę u myszy C57BL/6 w 1984 r. [1] aż po obecne zastosowanie w nanotechnologii podawania leków, immunologii mikrośrodowiska nowotworowego, wirusoterapii onkolitycznej oraz biologii przerzutów, linia komórkowa wykazała się niezwykłą trwałością naukową. Jej właściwości związane z implantacją ortotopową — dobrze udokumentowane przez Partecke i współpracowników [5] — oraz kompatybilność z nowoczesnym obrazowaniem bioluminescencyjnym sprawiają, że stanowi ona wszechstronną i rygorystyczną platformę do przedklinicznej oceny nowych terapii nowotworów trzustki. Niezależnie od tego, czy Państwa laboratorium zajmuje się badaniem raka przewodowego trzustki, analizą roli mikrobiomu przewodu pokarmowego w odpowiedzi na leczenie, czy też opracowywaniem systemów dostarczania nanocząstek nowej generacji, linia Panc02 stanowi naukowo potwierdzoną podstawę. Zapraszamy na stronę cytion.com, gdzie można zapoznać się z pełną specyfikacją produktu lub zakupić komórki Panc02 do badań.

Najważniejsze publikacje

1. Corbett TH, Roberts BJ, Leopold WR (1984) Indukcja i odpowiedź na chemioterapię dwóch przeszczepialnych gruczolakoraków przewodowych trzustki u myszy C57BL/6. Cancer Research. PMID: 6692374
2. Wang Y, Zhang Y, Yang J (2012) Sekwencjonowanie genomowe kluczowych genów w mysich komórkach raka trzustki. Current Molecular Medicine. PMID: 22208613
3. Torres MP, Rachagani S, Souchek JJ (2013) Nowe linie komórkowe raka trzustki pochodzące z genetycznie zmodyfikowanych mysich modeli spontanicznego gruczolakoraka trzustki: zastosowania w diagnostyce i terapii. PloS One. PMID: 24278292
4. Wang B, Shi Q, Abbruzzese JL (2001) Nowy, istotny klinicznie model zwierzęcy biologii i terapii przerzutowego gruczolakoraka trzustki. International Journal of Pancreatology. PMID: 11558631
5. Partecke LI, Sendler M, Kaeding A (2011) Syngeniczny ortotopowy mysi model gruczolakoraka trzustki u myszy C57/BL6 z wykorzystaniem linii komórkowych Panc02 i 6606PDA. European Surgical Research. PMID: 21720167
6. Gnerlich JL, Mitchem JB, Weir JS (2010) Indukcja komórek Th17 w mikrośrodowisku guza poprawia przeżywalność w mysim modelu raka trzustki. „Journal of Immunology”. PMID: 20805420
7. Gao M, Kechagia S, Ramachandran M (2026) Kształtowanie mikrośrodowiska nowotworowego poprzez wzmocnienie kaskady dopełniacza w celu poprawy odpowiedzi immunologicznej w modelu raka trzustki. Molecular Cancer Therapeutics. PMID: 41159389
8. Park Y, Kim ST, Kim YM (2025) Rola zapalenia związanego z cukrzycą w raku trzustki oceniona za pomocą wykrywania krążących komórek nowotworowych opartego na aptamerach w mysim modelu indukowanym streptozotocyną z przeszczepem linii Panc02. Annals of Hepato-Biliary-Pancreatic Surgery. PMID: 40759530
9. Takhsha FS, Vangestel C, Tanc M (2021) Inhibitor ATG4B UAMC-2526 wzmacnia działanie chemioterapeutyczne gemcytabiny w mysim modelu Panc02 gruczolakoraka przewodowego trzustki. Frontiers in Oncology. PMID: 34868951
10. Zhang Z, Zhang F, Yang W (2026) Koniugaty antybiotyków z lekami: wzmocnienie chemioterapii immunologicznej gemcytabiną w leczeniu raka trzustki poprzez eliminację bakterii śródnowotworowych. Biomaterials. PMID: 42302584
11. Li X, Su Y, Lin N (2025) Nanocząsteczki selenu stabilizowane polisacharydem z Lycium barbarum dostarczają triptolid w celu indukowania apoptozy w raku trzustki in vitro i in vivo. ACS Omega. PMID: 40352487
12. Ge Y, Zhu X, Zhang Z (2025) Nanonośniki na bazie peptydu RGD/siarczanu dekstranu, zawierające triptolid, do podwójnie ukierunkowanej apoptozy zarówno komórek nowotworowych, jak i makrofagów nowotworowych typu M2 w terapii raka trzustki. International Journal of Biological Macromolecules. PMID: 40345287
13. Zhang R, Zhang Y, Hao F (2025) Potrójne dostarczanie leków za pośrednictwem egzosomów wzmacnia apoptozę w komórkach raka trzustki. Apoptosis: An International Journal on Programmed Cell Death. PMID: 40488835
14. Wen Z, Luo S, Liu J (2025) Nanocząsteczki albuminy surowicy bydlęcej modyfikowane chlorowodorkiem poliallilaminy, zawierające α-solaninę, do chemioterapii raka trzustki. International Journal of Nanomedicine. PMID: 40225222
15. Kong Y, Zhao J, Xu B (2026) Budowa i efekt synergiczny nanonosiciela CGT-Cls-PTX/CM ukierunkowanego na mikrośrodowisko guza. Nanotechnology. PMID: 41554179
16. Wang B, Yang L, Liu T (2021) Hydroksytyrosol hamuje komórki MDSC i sprzyja rozwojowi makrofagów typu M1 u myszy z ortotopowym nowotworem trzustki. Frontiers in Pharmacology. PMID: 34858184
17. Li R, Hu Y, Liu Y (2025) Przeszczep mikroflory kałowej zwiększa skuteczność 5-fluorouracylu w leczeniu raka trzustki poprzez modulację mikroflory jelitowej. Frontiers in Microbiology. PMID: 41078530
18. Vruzhaj I, Gambirasi M, Busato D (2025) Immunoterapia oparta na mikroflorze jelitowej: zmodyfikowana szczep Escherichia coli Nissle 1917 do doustnego podawania glikopanu-1 w raku trzustki. Medicina (Kaunas, Litwa). PMID: 40282924
19. Takahashi-Yamashiro K, Miyauchi K, Shimomura K (2026) Analiza funkcjonalna in vitro członków rodziny oksydaz lizylowych w komórkach raka trzustki o wysokim stopniu przerzutowości pochodzących z syngenicznego modelu ortotopowego. BMC Cancer. PMID: 42298507
20. Wang Z, Pan X, Ma X (2025) FV-429 hamuje migrację i inwazję komórek nowotworowych poprzez przejście epitelialno-mesenkymalne (EMT) za pośrednictwem szlaku Hippo/YAP1 w komórkach raka trzustki. Anti-Cancer Drugs. PMID: 40071582
21. Hua B, Huang X, Chen L (2025) Slc26a9 sprzyja inwazji okołonerwowej raka trzustki u myszy. Biochemical and Biophysical Research Communications. PMID: 41232379
22. Zhang J, Gu J, Zhang T (2025) Rola procesu starzenia się i powiązanego z nim czynnika EMP1 w sprzyjaniu progresji operacyjnego raka trzustki. Genes & Diseases. PMID: 40612666
23. Xu Y, Zeng W, Liu R (2026) Fotosensybilizatory ukierunkowane na organelle w celu usprawnienia fotodynamicznej terapii nowotworów. Bioconjugate Chemistry. PMID: 42186767
24. Wang H, Ding W, Shi H (2021) Terapia skojarzona z wykorzystaniem napromieniowania ultradźwiękami o niskiej częstotliwości i ablacji częstotliwością radiową jako leczenie synergiczne raka trzustki. Bioengineered. PMID: 34696663