Giriş

HMC3 Hücreleri, İnsan Mikroglia Klonu 3, CHME-3 veya CHME3 olarak da bilinen bu hücre hattı, sinirbilim araştırmalarında en yaygın olarak kullanılan insan mikroglia hücre hatlarından birini oluşturmaktadır. Bu hücre hattı, 1995 yılında Janabi, Peudenier, Héron ve meslektaşları tarafından, insan embriyonik beyin kaynaklı makrofajların SV40 büyük T antijeni bağımlı ölümsüzleştirilmesi yoluyla oluşturulmuştur. [1] HMC3 hücreleri, iyonize kalsiyum bağlayıcı adaptör molekülü Iba-1’in sürekli ekspresyonu ve MHC sınıf II antijenlerinin interferon-gama tarafından indüklenebilen ekspresyonu dahil olmak üzere, mikroglial özelliklerin temel unsurlarını muhafaza eder. [2] [3] Merkezi sinir sisteminin yerleşik doğuştan gelen bağışıklık hücreleri olan mikroglia, nöroinflamatuar hastalıklar, Alzheimer hastalığı ve diğer nörodejeneratif hastalıkların kilit aracılarıdır. Bu nedenle HMC3 hücreleri, mikroglia aktivasyonu, nöroprotektif ajanlar, viral nöroenfeksiyon ve glioblastomun tümör mikroçevresini incelemek için kullanışlı bir insan in vitro platformu görevi görür.

Önemli Noktalar

• HMC3 hücreleri, SV40 büyük T antijeni transfeksiyonu yoluyla elde edilen ölümsüzleştirilmiş insan fetal beyin mikroglia hücreleridir.
• Bu hücre hattı, Iba-1’i sürekli olarak eksprese eder ve interferon-gama uyarımı üzerine MHC sınıf II ekspresyonunu artırır; CD14, CD11b ve CD68 ekspresyonuna ilişkin raporlar laboratuvarlara göre farklılık gösterir ve her bir parti için ayrı ayrı doğrulanmalıdır.
• HMC3 hücreleri, nöroinflamatuar hastalıklar, Alzheimer hastalığı ve nörodejeneratif hastalıkların incelenmesi için yaygın olarak kullanılan bir in vitro modeldir.
• Bu hücre hattı, Zika virüsü, Borna hastalığı virüsü 1, chikungunya virüsü ve rinovirüs dahil olmak üzere birçok nörotropik virüsün enfeksiyonuna karşı duyarlıdır.
• HMC3 hücreleri, NOX4’ü sürekli olarak eksprese eder ve reaktif oksijen türleri üretir; bu da onları oksidatif stres araştırmaları açısından önemli kılar.
• Bu hücre hattı, glioblastom tümör mikroortamı çalışmaları, ilaç farmakolojisi ve biyomalzeme iskelet araştırmalarında kullanılmıştır.
• İnterlökin-1 beta — tek başına veya interferon-gama ile birlikte — bu serideki en etkili enflamatuar uyarıcıdır; LPS’ye verilen yanıtlar buna kıyasla daha sınırlıdır ve TNF-alfa ile nitrik oksit büyük ölçüde görülmemektedir.

HMC3 nedir?

HMC3 (Cellosaurus kayıt numarası CVCL_II76), gebelik yaşı 8–10 haftalık bir embriyonun fetal beyninden elde edilen, transformasyona uğramış bir insan mikroglia hücre hattıdır. Donörün cinsiyeti belirtilmemiştir. Donörde herhangi bir hastalık saptanmamıştır. Bu hücre hattı, 1995 yılında Janabi ve meslektaşları tarafından, birincil embriyonik beyin makrofaj kültürlerine SV40 büyük T antijenini kodlayan bir plazmidin transfeksiyonu yoluyla oluşturulmuş ve bu işlem sonucunda dört sürekli mikroglia hücre hattı elde edilmiştir; bunlardan klon 3 en yaygın olarak kullanılanı olmuştur. [1] Dönüştürülmüş hücreler, yapışma ve spesifik olmayan esteraz aktivitesi gibi makrofajik özelliklerini korudular ve fagositik aktivite düşük seviyede kalmasına rağmen zimosan partiküllerini fagosite edebildiler. Hücreler tarafından interlökin-6 kendiliğinden üretildi; interlökin-1 alfa ile uyarılmasının ardından bu üretim daha da arttı. [1] Dello Russo ve meslektaşları tarafından 2018 yılında gerçekleştirilen kapsamlı bir sistematik literatür taraması, bu klonla ilgili mevcut karakterizasyon verilerini bir araya getirmiş ve önemli bir karışıklık noktasını açıklığa kavuşturmuştur: Aynı hücre hattı, CHME3, C13-NJ ve CHME-5 isimleri altında dolaşımda olmuştur. [3] İnceleme, kullanılan adlandırma ne olursa olsun, hücrelerin benzer bir antijenik ve işlevsel profile sahip olduğu ve tek bir deneysel model olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varmıştır — ancak piyasada bulunan bazı CHME-5 alıkotlarında sıçan gliom hücreleriyle çapraz kontaminasyon tespit edildiği konusunda uyarıda bulunmuştur. ATCC tarafından doğrulanmış HMC3 (ATCC CRL-3304) stokunda ise bu tür bir belirsizlik bulunmamaktadır.

HMC3 Hücre Kültürü Bilgileri

HMC3 hücreleri, bazal besiyerinin seçimi açısından dayanıklıdır: Bu hücreler, her biri %10 serum ilavesi yapılmış EMEM, MEM ve DMEM:Ham's F12 besiyerlerinde başarıyla kültürlenmiştir. [3] Ancak bu seçim fenotipik açıdan tarafsız değildir. Dello Russo ve meslektaşları, MEM veya DMEM:F12 ortamında yetiştirilen hücrelerde bazal reaktif oksijen türleri üretiminin EMEM’e kıyasla belirgin şekilde daha düşük olduğunu bildirmişlerdir; bu da daha az aktive olmuş bir dinlenme fenotipine işaret etmektedir. [3] Bu nedenle, laboratuvarlar arası verileri karşılaştıran araştırmacılar, kullanılan besiyerini pasaj numarasıyla birlikte kayda geçirmelidir.

HMC3 Hücrelerinin Avantajları

HMC3 hücreleri, birincil insan mikroglia hücrelerinin büyük ölçekli araştırmalar için yeterli miktarda elde edilmesinin zor olduğu bir dönemde, benzersiz bir şekilde erişilebilir bir insan mikroglia modeli sunmaktadır. Bu hücre hattı yapışkan şekilde büyür ve bakımı kolaydır. En önemlisi, hücreler Iba-1'i sürekli olarak eksprese eder, interferon-gama'ya yanıt olarak MHC sınıf II'yi yukarı doğru düzenler ve — ATCC tarafından doğrulanmış stokta — daha yakın zamanda tanımlanan mikroglia imza genleri olan CX3CR1, CSF1R, P2RY12 ve TMEM119 genlerini transkribe ederek birincil insan mikroglia için biyolojik olarak doğrulanmış bir alternatif sunmaktadır. [2] [3] Bu özellikler, HMC3 hücrelerini, tekrarlanabilir, ölçeklenebilir ve tamamen insan kaynaklı hücresel materyal gerektiren nöroinflamatuar hastalıkların mekanizma çalışmalarında yaygın olarak kullanılan bir platform haline getirmektedir.

HMC3 hücrelerinin bir diğer güçlü yönü, belirli bir inflamatuar uyaranlar grubuna karşı gösterdiği duyarlılıktır. İnterlökin-6'nın en etkili indükleyicisi, bazal salınımı elli katına kadar artıran ve interferon-gama ile sinerjik etki gösteren interlökin-1 beta'dır; LPS ve amiloid beta peptidleri ise konsantrasyona bağlı olarak daha ılımlı artışlara neden olur. [3] Bu kademeli ve tekrarlanabilir tepki profili, birincil hücre preparatlarında gerçekleştirilmesi zor olan konsantrasyona bağlı ve zamanla seyrini izleyen deneylerin yapılmasını mümkün kılar. Rapamisin ve deksmedetomidin gibi farmakolojik ajanlar da dahil olmak üzere hem proinflamatuar hem de antiinflamatuar uyaranlara verdikleri yanıt, bu hücrelerin ilaç farmakolojisi ve nöroprotektif ajanların taranmasında kullanım alanlarını daha da genişletmektedir. [4] [5] Hücreler ayrıca birçok nörotropik virüse karşı duyarlıdır; bu da kullanım alanlarını nöroenfeksiyon bilimi araştırmalarına kadar genişletmektedir.

HMC3 Hücrelerinin Sınırlamaları

Dönüştürülmüş bir hücre hattı olarak HMC3 hücreleri, ölümsüzlük kazandıran ancak aynı zamanda birincil mikroglia ile karşılaştırıldığında hücre biyolojisinin bazı yönlerini değiştiren SV40 büyük T antijenini taşır. Li ve meslektaşları, birincil mikroglia ile çelişen ve bu hücre hattının NOX2 aracılı solunum patlaması modeli olarak kullanılmasını sınırlayan beklenmedik NOX izoformu ekspresyon modelleri — bol miktarda NOX4, ancak neredeyse hiç NOX2 mRNA'sı — bildirdiler. [2] [3] Bu nedenle araştırmacılar, geniş kapsamlı mekanizma sonuçlarına varmadan önce, incelenen spesifik yolakın bu hücre hattında aslına sadık bir şekilde yeniden oluşturulduğunu doğrulamalıdır.

Dikkat edilmesi gereken üç kısıtlama daha bulunmaktadır. İlk olarak, enflamatuar aracı repertuarı eksiktir: HMC3 hücreleri, anti-inflamatuar sitokin IL-10’u sadece çok az miktarda salgılar (birkaç pg/ml aralığında), kendiliğinden ya da pro-inflamatuar aktivasyon sonrasında çok az TNF-alfa üretir ya da hiç üretmez ve NOX4’e bağlı reaktif oksijen türlerinin etkisiyle sürekli olarak yüksek IL-6 seviyeleri gösterir. [2] [3] İkincisi, kemirgen mikroglia hücreleriyle belirgin bir tezat oluşturarak, dinlenme halindeki HMC3 hücreleri iNOS eksprese etmemektedir; ayrıca LPS, LPS artı interferon-gama, IL-1 beta veya TNF-alfa ile uyarılma sonrasında ne iNOS indüksiyonu ne de ölçülebilir nitrit birikimi gözlemlenmemiştir. [3] Bu nedenle, nitrik oksit eksenine odaklanan çalışmalar bu modelden pek yararlanamamaktadır.

Üçüncüsü, bu hücre hattı fetal beyin dokusundan elde edilmiştir; bu da, transkripsiyonel ve fonksiyonel profilinin, ileri yaştaki nörodejeneratif hastalıklarla ilişkili, yetişkinlikte ortaya çıkan mikroglial durumlardan farklı olabileceği anlamına gelir. Yetişkin Alzheimer hastalığı veya Parkinson hastalığını modelleyen araştırmacılar, mümkün olduğunda HMC3 kaynaklı verileri tamamlayıcı yetişkin birincil veya iPSC kaynaklı mikroglial sistemlerle birlikte yorumlamalıdır. Son olarak, yüzey belirteç profiliyle ilgili raporlar tam olarak uyumlu değildir: Li ve meslektaşları, interferon-gama ile indüklenebilir CD11b, CD68 ve MHC sınıf II ile birlikte konstitütif Iba-1 ve CD14'ü tanımlarken, [2] hem Janabi ve meslektaşlarının yaptığı orijinal karakterizasyon [1] Dello Russo ve meslektaşları tarafından ATCC CRL-3304 için bildirilen akış sitometrisi verilerine göre, dinlenme halindeki hücrelerin CD14 ve CD11b negatif olduğu ve bu iki belirtecin de interferon-gama tarafından indüklenmediği saptanmıştır. [3] Antikor klonu, kültür ortamı ve pasaj sayısı bu ölçüm sonuçlarını etkiler; ayrıca, seri pasajlama sırasında meydana gelen genetik sapma, genel olarak sürekli hatlar için belgelenmiştir; bu nedenle, belirteç ekspresyonu varsayılmak yerine laboratuvar içinde doğrulanmalıdır.

Tüm teknik özellikleri görüntüleyin ve sipariş verin

HMC3 Hücrelerinin Uygulamaları

Nöroinflamasyon ve Mikroglia Aktivasyonu

Nöroinflamatuar hastalıkların incelenmesi, HMC3 hücrelerinin en kapsamlı şekilde geliştirilmiş uygulama alanını temsil etmektedir. Li ve meslektaşları, HMC3 hücrelerinin NOX4'ü konstitütif olarak eksprese ettiğini ve bunun da sürekli reaktif oksijen türleri üretimini ve sürdürülebilir IL-6 ekspresyonunu tetiklediğini göstermiştir — bu bulgu, bu hücreleri kronik, düşük dereceli nöroinflamasyon için bir model olarak konumlandırmıştır. [2] Bu sürekli inflamatuar durum, nörodejeneratif hastalıklarda gözlenen mikroglia hazırlığının bazı yönlerini yansıtmakta ve müdahale çalışmaları için uygun bir temel sağlamaktadır.

Baek ve meslektaşları tarafından yapılan etkili bir çalışmada, RNA dizileme yöntemi kullanılarak HMC3 hücrelerinde BET bromodomain inhibisyonu incelenmiştir. [6] Yazarlar, BET inhibitörü JQ1’in LPS ile aktive edilmiş HMC3 hücrelerinin inflamatuar ve göç tepkisini azalttığını göstermiş ve bu mekanizmayı tanımlamışlardır: LPS, kemokin, sitokin, interferonla uyarılan ve göçle ilişkili genleri doğrudan düzenleyen transkripsiyon faktörü IRF1’i indükler ve JQ1, IRF1’i hedef genleriyle birlikte belirgin şekilde azaltır. IRF1’in baskılanması bu etkiyi yeniden ortaya çıkardı ve mikroglia göçünü engelledi. [6] Bu çalışma, BET–IRF1 eksenini insan mikroglia nöroinflamasyonunda ilaçla hedef alınabilir bir hedef olarak belirlemiş ve HMC3 hücrelerinin mekanistik düzeyde farmakolojik müdahale çalışmaları için uygunluğunu ortaya koymuştur.

Bu hücre hattında mitokondriyal hasara bağlı moleküler kalıplar da incelenmiştir. Nasi ve meslektaşları, mitokondriyal DNA ve kardiyolipin ile uyarılmanın HMC3 hücrelerinde hücresel oksidatif stresi artırdığını, ancak klasik bir proinflamatuar yanıtı tetiklemede belirgin bir başarısızlık gösterdiğini buldular: HLA-DR ekspresyonu yukarı doğru düzenlenmedi ve ne TNF-alfa ne de IL-6 salgılanması artmadı. [7] Yazarlar bunu, mikroglia aktivasyonunu sınırlayan olası bir endojen düzenleyici mekanizma olarak yorumlamıştır. Ayrı bir çalışmada Cappoli ve meslektaşları, mTOR inhibitörü rapamisinin, interferon-gama/IL-1 beta karışımı ile aktive edilmiş HMC3 hücrelerinde paradoksal bir şekilde IL-6 ekspresyonunu ve salınımını artırdığını, aynı zamanda reaktif oksijen türlerinin üretimini azalttığını göstermişlerdir — bu da rapamisinin insan beyninde yerleşik bağışıklık hücrelerindeki anti-inflamatuar etkilerine dair varsayımları sorgulamıştır. [4] Bu çalışmalar, HMC3 hücrelerinin nöroinflamatuar hastalıkların altında yatan moleküler yolakları incelemek için hassas ve insanla ilgili bir sistem olduğunu ortaya koymaktadır.

Alzheimer Hastalığı ve Nörodejeneratif Hastalık Modellemesi

HMC3 hücreleri, Alzheimer hastalığına mikrogliaların katkısını modellemek için önemli bir araç haline gelmiştir. Lindberg ve meslektaşları tarafından CHME3 adı altında bu klon üzerinde gerçekleştirilen erken bir karakterizasyon çalışması, taze çözülmüş amiloid beta(1–40)’nın, doz bağımlı bir canlılık kaybının yanı sıra IL-6 salınımında da doz bağımlı bir artışa yol açtığını ortaya koymuştur. [8] Alfa-melanosit uyarıcı hormon, amiloid beta kaynaklı IL-6 yanıtını değiştirmedi, ancak bazal IL-6 salınımını doza bağlı olarak artırdı; bu etki, melanokortin reseptör alt tipleri MCR3 veya MCR5’e atfedildi. [8] Bu çalışma, HMC3 hücrelerinin, Alzheimer hastalığı patogenezinde merkezi bir rol oynayan amiloid beta peptidleri ile mikroglial enflamatuar yanıtlar arasındaki ilişkiyi incelemek için kullanışlı bir platform olduğunu doğrulamıştır.

González-Prieto ve meslektaşları, Alzheimer hastalığında nöronal kemokin CX3CL1’in tek reseptörü olan CX3CR1’i araştırdılar. [9] 5xFAD farelerinin korteksinde ve insan Alzheimer hastalığına ait beyin örneklerinde CX3CR1 üretimi artmıştı; noradrenalin geri alım inhibitörü reboxetin uygulaması ise bunu in vivo olarak daha da artırdı. Buna karşılık, HMC3 hücrelerine ve birincil sıçan mikroglia hücrelerine doğrudan noradrenalin uygulanması, CX3CR1 üretimini engelledi. [9] Yazarlar, CX3CL1 üreten nöronların yokluğunda veya diğer mikroglial olmayan faktörlerin etkisiyle noradrenaline karşı mikroglia yanıtlarının değişebileceği sonucuna varmışlardır — bu, HMC3 hücrelerinin hücre özerk bir yanıtı nasıl izole edebileceğini ve dolayısıyla daha geniş doku bağlamının katkısını nasıl ortaya çıkarabileceğini gösteren öğretici bir örnektir.

Li ve meslektaşları tarafından yürütülen deksmedetomidin çalışmasında, Alzheimer hastalığıyla ilişkili NLRP3 inflammasom kaynaklı nöroinflamasyonun bir modeli olarak LPS ve ATP ile uyarılmış HMC3 hücreleri kullanılmıştır. [5] Deksmedetomidin, c-Fos/NLRP3/kaspaz-1 kaskadı yoluyla IL-1β ve IL-18 salınımını bastırarak, insan mikroglia'sında mekanizma açısından yeni bir anti-inflamatuar eksen tanımlamıştır. HMC3 hücreleri ayrıca, fitoöstrojen içeren bitki özlerine yanıt olarak mikroglia polarizasyonunu araştırmak için bir model olarak kullanılmıştır; bu da nörodejeneratif hastalık ilaç keşfindeki yararlarını daha da genişletmiştir. [10] [11]

Viroloji ve CNS Enfeksiyonu

HMC3 hücreleri, insan kökenli olmaları ve merkezi sinir sistemindeki mikroglial ilk savunma hattı için bir model olarak konumlanmaları nedeniyle, viral nöroenfeksiyonun incelenmesinde son derece çok yönlü olduklarını kanıtlamıştır. Martinez Viedma ve Pickett, enfeksiyondan 24 ve 72 saat sonra profillendirilen 84 doğuştan ve edinsel bağışıklık geninden oluşan bir panel kullanarak, HMC3 mikroglia hücreleri ile JEG-3 plasenta hücrelerinin Zika virüsü enfeksiyonuna karşı konakçı yanıtını karşılaştırmıştır. [12] Bu iki hücre tipi, farklı şekilde ifade edilen genlerden oluşan belirgin kümeler sergilemiştir; yolak analizi, TLR7/8 sinyal iletiminin mikroglia hücrelerinde baskılanırken plasental hücrelerde aktive olduğunu göstermiştir — bu farklılık daha sonra siRNA deneyleriyle incelenmiştir. Bu çalışma, HMC3 hücrelerinin merkezi sinir sistemi (CNS) virolojisinde konak-patojen transkriptomikleri için uygun bir platform olduğunu ortaya koymuştur.

Zhang ve meslektaşları, BoDV-1 ile enfekte HMC3 hücrelerini kullanarak miR-146a'nın IRAK1/TRAF6/NF-κB doğuştan gelen bağışıklık sinyal eksenini baskılayarak viral replikasyonu kolaylaştırdığını göstermiştir. [13] Bu bulgu, yüksek derecede nörotropik bir RNA virüsünün mikroglia antiviral yanıtlarından nasıl kaçtığına dair mekanistik bir içgörü sağlamıştır. Ayrı bir enfeksiyon modelinde Angel-Ambrocio ve meslektaşları, insan rinovirüsünün tüm viral döngüsünü HMC3 hücrelerinde tamamladığını ilk kez göstermiş ve mikroglia'yı rinovirüsle ilişkili CNS komplikasyonları için potansiyel bir hücresel rezervuar olarak belirlemiştir. [14] Bu hücre hattı ayrıca, enfeksiyondan sonraki 72 saate kadar canlılıkta önemli bir kayıp olmaksızın chikungunya virüsünün replikasyonunu desteklemektedir. [19]

Sharma ve meslektaşları, virüs kaplama protein bağlanma testleri, LC-MS/MS proteomikleri, siRNA ile baskılama ve ko-immünopresipitasyon yöntemlerini kullanarak, mikroglial CHME-3 hücrelerinde (HMC3’ün eşanlamlısıdır) prohibitin 1/2’yi, dengue virüsü serotip 3 için olası bir giriş reseptörü olarak tanımladılar. [15] Dikkat çekici bir şekilde, aynı bağımlılık nöronal SH-SY5Y hücrelerinde de saptanmış, ancak astroglial U-87 MG hücrelerinde görülmemiştir; bu da giriş yolunun hücre tipine özgü olduğunu göstermektedir. Bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bu viroloji çalışmaları, HMC3 hücrelerinin nörotropik virüslerin patojenezini ve bağışıklık kaçış stratejilerini araştırmak için geniş kapsamlı olarak uygulanabilir bir insan mikroglia modeli olduğunu vurgulamaktadır.

Glioblastom Tümör Mikroçevresi

HMC3 hücreleri, glioblastom tümör hücrelerinin mikroglia inflamatuar fenotipini nasıl benimsediğini incelemek için glioma ile ilişkili mikroglia modeli olarak kullanılmıştır. Li ve meslektaşları, temozolomide dirençli glioblastom hücrelerinin HMC3 hücreleriyle birlikte kültürlenmesinin, HMC3 hücrelerinin M2 polarizasyonunu teşvik ettiğini ve tümör oluşumunu destekleyen sitokinler olan TGF-β ve IL-6 salgılanmasını artırdığını göstermiştir. [16] Bu polarizasyon, lncRNA SNHG15/miR-627-5p/CDK6 devresiyle ilişkilendirilmiştir ve CDK4/6 inhibitörü palbociclib, hastadan elde edilen ksenograft modellerinde temozolomid direncini aşarken M2 belirteçlerini azaltmıştır.

Bu bulgular, HMC3 hücrelerini, immünosüpresif glioblastom tümör mikroçevresine mikroglia katkısını incelemek için uygun bir insan modeli olarak konumlandırmaktadır. HMC3 hücrelerini kullanarak mikroglial-glioblastom etkileşimini in vitro olarak modelleme yeteneği, tümör hücresi direncini ve bağışıklık kaçışını aynı anda ele alan terapötik hedefleri belirlemek için kullanımı kolay bir sistem sunmaktadır. [16]

Nöroprotektif Ajanlar ve İlaç Farmakolojisi

HMC3 hücreleri, nöroprotektif ajanların taranması ve insan mikroglia'sındaki etki mekanizmalarının karakterize edilmesi için yaygın olarak kullanılmıştır. Martínez Leo ve Segura Campos, Salvia hispanica tohumlarından elde edilen peptid fraksiyonlarını HMC3 hücrelerinde nöroprotektif aktivite açısından değerlendirmiş ve 1–3 kDa fraksiyonunun reaktif oksijen türlerinin üretimini %51,3 oranında azalttığını ve nitrik oksit, TNF-alfa ve IL-6 salınımını azalttığını ve toplamda %79,0 oranında koruyucu bir etki sağladığını saptamışlardır. [17] Bu tür çalışmalar, HMC3 hücrelerinin gıda kaynaklı biyoaktif bileşiklerin insanlarla ilgili hızlı bir şekilde taranmasına nasıl olanak sağladığını göstermektedir.

Ma'arif ve meslektaşları, Marsilea crenata yapraklarından elde edilen bitki kaynaklı fitoöstrojenleri değerlendirmek üzere HMC3 hücrelerini kullanarak iki ilgili çalışma yürütmüştür. n-butanol fraksiyonu, interferon-gama ile aktive edilmiş hücrelerde MHC sınıf II ekspresyonunu azalttı; bu, klasik M1 aktivasyonunun inhibisyonuyla tutarlıdır, ancak bildirilen doz-yanıt ilişkisi monotonik değildi. [10] %96 etanol ekstresi, M2 belirteci olan Arginaz-1'in ekspresyonunu artırdı; aynı çalışmada, 125 ve 250 ppm'de aktive olmuş östrojen reseptörü beta ekspresyonunda bir azalma bildirildi; bu sonuç, makalenin kendi başlığıyla çelişmektedir ve henüz çözülmemiş bir bulgu olarak değerlendirilmelidir. [11] Her iki çalışma da, postmenopozal nöroinflamasyonda potansiyel fitoöstrojenik nöroproteksiyonu araştırmak için HMC3 hücrelerinde iyi karakterize edilmiş interferon-gama polarizasyon protokolünden yararlanmıştır.

Biyomalzemeler ve doku mühendisliği alanında Venkateswarlu ve meslektaşları, elektrospun iskele matrisleri üzerinde kültürlenen canlı HMC3 hücrelerini kullanarak, lazer taramalı konfokal mikroskopi ile sitozolik kalsiyum salınımları için gerçek zamanlı hacimsel görüntüleme iş akışı geliştirmiştir. [18] Bu çalışma, HMC3 hücrelerinin uygulama alanını klasik farmakolojinin ötesine taşıyarak yeni nesil biyomalzeme testlerine genişletmiş ve bu hücre hattının sinirbilim araştırmalarındaki çeşitli teknolojik bağlamlardaki çok yönlülüğünü ortaya koymuştur.

Sonuç

HMC3 hücreleri — insan mikroglia klonu 3 — nöroinflamatuar hastalıklar, Alzheimer hastalığı, nörodejeneratif hastalıklar, merkezi sinir sistemi (CNS) virolojisi, glioblastom tümör mikroortamı araştırmaları ve nöroprotektif ajan keşfi için temel bir in vitro model olarak kendilerini kanıtlamıştır. İnsan fetal beyin dokusundan türetilen ve SV40 transfeksiyonu ile ölümsüzleştirilen bu hücre hattı, önemli mikroglia belirteçlerini ifade eder ve tanımlanmış bir dizi enflamatuar, farmakolojik ve enfeksiyöz uyarıcılara yanıt verir. Baek ve meslektaşlarının BET inhibitörü çalışması gibi araştırmalar, bu hücre hattının insan mikroglia nöroinflamasyonunda ilaçla tedavi edilebilir hedefleri belirlemedeki gücünü ortaya koymuştur. Reaktif oksijen türleri ve NLRP3 inflammasom sinyalleşmesine ilişkin temel mekanistik çalışmalardan, bitki kaynaklı nöroprotektif ajanların uygulamalı taramalarına ve iskele tabanlı biyomalzeme testlerine kadar, HMC3 hücreleri olağanüstü bir çok yönlülük sunar — tabii deneyler tasarlanırken TNF-alfa, nitrik oksit ve NOX2 biyolojisiyle ilgili belgelenmiş sınırlamaları dikkate alınırsa. Doğrulanmış, ölçeklenebilir ve tamamen insan kaynaklı bir mikroglia modeli arayan araştırmacılar, beyin bağışıklığı ve hastalıkları konusundaki anlayışlarını derinleştirmek için HMC3 hücrelerini değerli bir kaynak olarak göreceklerdir. HMC3 hücreleri sipariş etmek veya ürün özellikleri hakkında daha fazla bilgi almak için cytion.com adresini ziyaret edin.

Önemli Yayınlar

1. Janabi N, Peudenier S, Héron B (1995) Embriyonik mikroglia hücrelerinin birincil kültürlerine SV40 büyük T antijeni ile transfeksiyonun ardından insan mikroglia hücre hatlarının oluşturulması. Neuroscience letters. PMID: 7478261
2. Li B, Bedard K, Sorce S (2009) İnsan mikroglia hücrelerinde NOX4 ekspresyonu, reaktif oksijen türlerinin sürekli üretilmesine ve IL-6'nın sürekli ekspresyonuna yol açar. Journal of innate immunity. PMID: 20375612
3. Dello Russo C, Cappoli N, Coletta I (2018) İnsan mikroglia HMC3 hücre hattı: Şu anda neredeyiz? Sistematik bir literatür incelemesi. Journal of Neuroinflammation. PMID: 30200996
4. Cappoli N, Mezzogori D, Tabolacci E (2019) mTOR kinaz inhibitörü rapamisin, insan mikroglia hücrelerinin aktivasyonunu modüle ederek proinflamatuar sitokin interlökin 6'nın ekspresyonunu ve salınımını artırır. EXCLI dergisi. PMID: 31645839
5. Li H, Zhang X, Chen M (2018) Dexmedetomidin, LPS ve ATP uyarımı altında mikroglia hücrelerinde c-Fos/NLRP3/kaspaz-1 kaskadları yoluyla inflamasyonu inhibe eder. EXCLI Dergisi. PMID: 29743866
6. Baek M, Yoo E, Choi HI (2021) BET inhibitörü, insan mikroglia HMC3 hücre hattında inflamatuar yanıtı ve hücre göçünü azaltır. Scientific Reports. PMID: 33893325
7. Nasi M, De Gaetano A, Bianchini E (2020) Mitokondriyal hasara bağlı moleküler kalıplar, insan mikroglia hücrelerinde reaktif oksijen türlerinin üretimini uyarır. Moleküler ve Hücresel Sinirbilimler. PMID: 32828963
8. Lindberg C, Hjorth E, Post C (2005) Bir insan mikroglia hücre hattı tarafından sitokin üretimi: beta-amiloid ve alfa-melanosit uyarıcı hormonun etkileri. Nörotoksisite araştırmaları. PMID: 16371321
9. González-Prieto M, Gutiérrez IL, García-Bueno B (2021) Alzheimer hastalığında mikroglia CX3CR1 üretimi artar ve bu artış noradrenalin tarafından düzenlenir. Glia. PMID: 32662924
10. Ma'arif B, Mirza DM, Hasanah M (2020) Marsilea crenata Presl.'in n-butanol fraksiyonunun mikroglia HMC3 hücre hattında antinöroinflamatuar aktivitesi. Temel ve klinik fizyoloji ve farmakoloji dergisi. PMID: 31967965
11. Ma'arif B, Agil M, Laswati H (2020) Marsilea crenata Presl. yapraklarının %96 etanol ekstraktının indüksiyonu yoluyla mikroglia HMC3'te Arg1 ve aktive ERβ ekspresyonunun artışı. Temel ve Klinik Fizyoloji ve Farmakoloji Dergisi. PMID: 31981453
12. Martinez Viedma MDP, Pickett BE (2018) Plasenta ve mikroglia hücrelerinde Zika virüsü enfeksiyonunun farklı etkilerinin karakterizasyonu. Virüsler. PMID: 30453684
13. Zhang X, Guo Y, Xu X (2019) miR-146a, IRAK1/TRAF6/NF-κB sinyal yolunu kullanarak Borna hastalığı virüsü 1'in replikasyonunu teşvik eder. Virus Research. PMID: 31330207
14. Angel-Ambrocio AH, Bautista-Carbajal P, García-León ML (2020) Mikroglia HMC3 hücreleri, rinovirüs enfeksiyonuna karşı oldukça duyarlıdır. Virus Research. PMID: 32768491
15. Sharma A, Vasanthapuram R, M Venkataswamy M (2020) Prohibitin 1/2, Dengue-3'ün insan nöroblastom (SH-SY5Y) ve mikroglia (CHME-3) hücrelerine girişine aracılık eder. Biyomedikal Bilimler Dergisi. PMID: 32306962
16. Li Z, Zhang J, Zheng H (2019) Palbociclib ile lncRNA SNHG15/CDK6/miR-627 devresinin modüle edilmesi, temozolomid direncini aşar ve glioblastoma multiforme'de glioma ile ilişkili mikroglia hücrelerinin M2 polarizasyonunu azaltır. Deneysel ve Klinik Kanser Araştırmaları Dergisi: CR. PMID: 31462285
17. Martínez Leo EE, Segura Campos MR (2020) Salvia hispanica peptid fraksiyonlarının, HMC3 mikroglia hücrelerinin proinflamatuar modülasyonu üzerindeki nöroprotektif etkisi. Gıda Biyokimyası Dergisi. PMID: 32207175
18. Venkateswarlu K, Suman G, Dhyani V (2020) Lazer taramalı konfokal mikroskopi kullanılarak elektrospun matrisler üzerinde kültürlenen mikroglial hücrelerde gerçek zamanlı sitozolik kalsiyum salınımlarının üç boyutlu görüntülenmesi ve nicelendirilmesi. Biyoteknoloji ve Biyomühendislik. PMID: 32557561
19. Qadri SW, Kumar N, Santhoshkumar R (2022) Chikungunya virüsünün nöropatogenezini incelemek amacıyla insan mikroglia hücre hattı CHME-3’ün enfeksiyonu. Nörovirüsoloji Dergisi. PMID: 35352315