Giriş

Şu 3T6-İsviçre albino hücreleri, Swiss 3T6, NIH 3T6, 3T6 ve GM05862 olarak da bilinen bu hücre hattı, biyomedikal araştırmalarda en uzun ömürlü kendiliğinden ölümsüzleşmiş fare fibroblast hücre hatlarından birini temsil etmektedir. 1963 yılında Todaro ve Green tarafından ayrıştırılmış İsviçre fare embriyolarından oluşturulan bu hücre hattı, birincil fare embriyo hücrelerinin belirli pasaj koşulları altında kendiliğinden ölümsüzleşebileceğini gösteren ilk örneklerden biriydi. [1]. Sonraki on yıllar boyunca araştırmacılar, 3T6-Swiss albino hücrelerini viroloji, DNA onarımı, nükleotid metabolizması, reseptör biyolojisi ve biyomalzeme değerlendirmesi dahil olmak üzere son derece geniş bir disiplin yelpazesinde kullanmışlardır. Bu hücre hattının hızlı çoğalma süresi, sağlam büyüme özellikleri ve fibroblastik morfolojisi, onu deneysel olarak kolay işlenebilir bir model haline getirmiştir. Büyüme faktörlerine ve mitojenlere karşı iyi tanımlanmış tepki verme özelliği de, onu, transformasyona uğramamış ve kendiliğinden transformasyona uğramış fibroblast arka planlarında sinyal iletimi ve hücre döngüsü düzenlemesini incelemek için tercih edilen bir araç haline getirmiştir.

Önemli Noktalar

• 3T6-Swiss albino, 1963 yılında Todaro ve Green tarafından İsviçre fare embriyolarından oluşturulan, kendiliğinden ölümsüzleşmiş bir fare fibroblast hücre hattıdır.
• Bu hücre hattı, Cellosaurus kayıt numarası CVCL_0601’e sahiptir ve yaklaşık 15 saatlik olağanüstü hızlı bir ikiye katlanma süresine sahiptir.
• "3T6" adı, bu hücre hattının elde edilmesinde kullanılan kültür protokolünü ifade eder: her 3 günde bir, 6 × 10⁵ plaka başına hücre sayısı.
• Viroloji çalışmalarında, özellikle poliomavirüs transkripsiyonu, replikasyonu ve kapsid proteini araştırmalarında yaygın olarak kullanılmaktadır.
• Bu hücre hattı, DNA onarım mekanizmalarını, büyüme faktörü sinyal iletimini ve nükleotid biyosentezini araştırmak için sağlam bir model görevi görmektedir.
• 3T6-Swiss albino hücreleri, hücre içi bakteriyel enfeksiyona karşı duyarlıdır; bu da onları konak-patojen etkileşimi çalışmaları için yararlı kılar.
• Bu hücre hattı, biyomalzeme ve yara iyileşmesi alanındaki araştırmalarda biyouyumluluk ve sitotoksisite testleri açısından geçerliliği doğrulanmıştır.

3T6-Swiss albino nedir?

3T6-Swiss albino (CVCL_0601), Swiss albino farelerinin bütün embriyo dokusundan elde edilmiştir; Cellosaurus, bu hattın cinsiyetini erkek olarak kaydetmiştir. Kurucu kültürler, 17 ila 19 günlük İsviçre faresi embriyolarının bir araya getirilip kıyılmasıyla hazırlandığından, bu suşun tek bir tanımlanmış donör hayvana dayandığı söylenemez. [1]. Hücre hattı, Todaro ve Green tarafından geliştirilen ve bir dönüm noktası niteliğindeki 3T protokolüyle oluşturulmuştur; bu protokolde, birincil fare embriyo hücreleri, kendiliğinden ölümsüzleşme gerçekleşene kadar sabit aralıklarla ve sabit inokülasyon yoğunluklarında seri olarak pasajlanmıştır. Adlandırma, bu rejimi doğrudan yansıtmaktadır: “3T”, üç günlük aralıklarla yapılan transferi ifade ederken, ikinci sayı ise 10’un katları cinsinden inokulum miktarını belirtir.⁵ plaka başına hücre sayısı. Buna göre, 3T6 hücreleri 6 × 10⁵ plaka başına hücre sayısı, 3T3 kardeş hücre hattıyla birlikte (3 × 10⁵) ve 3T12 (12 × 10⁵) aynı çalışmada açıklanan [1].

Kültürleme aşamasında uygulanan koşullar, ortaya çıkan fenotipi şekillendirdi. 3T3 hücreleri kasıtlı olarak seyrek tutulmuş ve hiçbir zaman tam kaplanma aşamasına ulaşmalarına izin verilmemiş — böylece temas inhibisyonu son derece belirgin bir hücre hattı elde edilmiştir — buna karşın, daha yüksek yoğunluklarda muhafaza edilen hücre hatları temas inhibisyonunu kademeli olarak kaybetmiş, çok katmanlı yapılar oluşturmuş ve çok daha yüksek doygunluk yoğunluklarına ulaşmıştır. [1]. Bu nedenle hücre bankaları, 3T3’ten açıkça farklı olarak 3T6’yı “temas inhibisyonu göstermeyen” bir hat olarak tanımlamaktadır. Bu çalışmadaki tüm yerleşik fare hatları gibi, 3T6 da yerleşim sürecinde diploidden heteroploid karyotipe geçerek hipotetraploid aralığında sabitlenmiştir; depolar, 78–81 kromozomlu bir ana hat içeren kararsız bir karyotip bildirmiştir. Bu hat, fibroblastik kökenini yansıtan belirli bağ dokusu özelliklerini koruyarak kolajen ve hiyalüronik asit üretir. Tür kimliği, sitokrom c oksidaz alt birimi 1 (COX1) genini hedef alan yüksek verimli sekanslama ile doğrulanmış ve bu da fare kökenine ilişkin bağımsız bir moleküler doğrulama sağlamıştır. [2].

Hücre Kültürü Bilgileri

3T6-Swiss albino hücrelerinin avantajları

3T6-Swiss albino hücrelerinin en pratik avantajlarından biri, hızlı çoğalma hızlarıdır. Todaro ve Green, popülasyonun tamamen heteroploid hale gelmesinden sonra, art arda sekiz transfer boyunca yeni ortaya çıkan 3T6 hattının nesil süresinin 29 saatten 15 saate nasıl düştüğünü belgelemişlerdir; aynı hatta 14 saatin altında değerler kaydedilmiştir. [1]. Hücre bankaları bu bağlamda yaklaşık 15 saatlik bir ikiye katlanma süresi belirtmektedir. Bu durum, yüksek verimli deneysel iş akışlarını destekler ve analizler için yeterli hücre sayısını elde etmek üzere gereken süreyi kısaltırken, yapışkan tek tabakalı büyüme şekli ise mikroskobik gözlem ve manipülasyonu kolaylaştırır.

3T6-Swiss albino hücrelerinin geniş deneysel işlenebilirliği, ikinci bir önemli avantaj oluşturmaktadır. Bu hücre hattı, çeşitli ekspresyon konstrüksiyonlarıyla hem kararlı hem de geçici transfeksiyonu desteklemekte, poliomavirüslerin verimli bir şekilde çoğaltılmasında kullanılmakta ve büyüme faktörleri ile pürinerjik agonistler gibi hücre dışı uyaranlara güvenilir bir şekilde yanıt vermektedir. Bu çok yönlülük, tek bir hücre hattının bir laboratuvar içindeki çok sayıda deneysel ihtiyacı karşılayabileceği anlamına gelir ve çok sayıda farklı hücre stoğunu sürdürme yükünü azaltır. Ayrıca, bu hücre hattı, moleküler virolojiden biyomalzeme testlerine kadar çok çeşitli disiplinlerde yararlılığını kanıtlamış olup, geniş uygulama alanını vurgulamaktadır.

3T6-Swiss albino hücrelerinin sınırlamaları

Kurulum aşamasında temas inhibisyonunu yitirmiş, kendiliğinden ölümsüzleşmiş bir hücre hattı olan 3T6-Swiss albino hücreleri, normal fibroblastlara kıyasla çok daha yüksek doygunluk yoğunluklarına ulaşır ve temas inhibisyonu altındaki kültürlerde görülen yoğunluğa bağlı büyüme durmasını göstermezler. [1]. Dolayısıyla, 3T3 gibi hücre hatlarında gözlenen temas inhibisyon tepkilerini taklit etmezler; bu durum, normal doku fizyolojisini yeniden canlandırmayı amaçlayan deneyler tasarlanırken kritik bir husus olabilir. Tümör baskılanması, tutunmaya bağlı büyüme kontrolü veya normal yara iyileşme tepkilerini inceleyen araştırmacılar, bu hücre hattından elde edilen sonuçları yorumlarken dikkatli olmalıdır. Karyotip de buna bağlı bir sınırlamadır: 3T6, diploid değil heteroploiddir ve hipotetraploid aralığında kararsız bir kromozom setine sahiptir; bu nedenle, euploid genom gerektiren çalışmalar için uygun bir arka plan değildir.

Bir başka sınırlama ise modelin fare kökenli, embriyonik ve fibroblastik yapısıyla ilgilidir. 3T6-Swiss albino hücrelerinde elde edilen bulgular, insan hücre biyolojisine veya farklılaşmış hücre tiplerine doğrudan uygulanamayabilir. Tüm sürekli hücre hatlarında olduğu gibi, uzun süreli pasaj sayıları boyunca meydana gelen genomik sapma, fenotipik değişkenliğe yol açabilir. Bu nedenle, tür kimliğini doğrulamak ve zaman içinde meydana gelebilecek olası çapraz kontaminasyon olaylarını tespit etmek için düzenli kimlik doğrulaması yapılması önerilir. İnsan hücre hatları için altın standart olan kısa tandem tekrar (STR) profillemesinin burada uygulanamayacağına dikkat edilmelidir; insan dışı hücre hatları için COX1 geninin DNA barkodlaması yerleşik yaklaşımdır ve 3T6 tam da bu yöntemle doğrulanmıştır. [2].

Tüm teknik özellikleri görüntüleyin ve sipariş verin

Uygulamalar

Viroloji ve Viral Gen Ekspresyonu

3T6-Swiss albino hücreleri, onlarca yıldır poliomavirüs araştırmaları için verimli bir konak sistemi olarak kullanılmaktadır. Hyde-DeRuyscher ve Carmichael, NIH 3T6 hücrelerini kullanarak ayrıntılı nükleer run-on testleri gerçekleştirmiş ve verimli enfeksiyon sırasında poliomavirüs gen ekspresyonunun zamansal düzenlemesini analiz etmişlerdir [3]. Çalışmaları, poliomavirüsün erken-geç geçişinin transkripsiyon başlangıcı düzeyinde düzenlenmediğini göstermiştir. Bunun yerine, bu geçiş RNA işlenmesindeki değişikliklerle ilişkilendirilmiştir; bu bulgu, fare fibroblastlarında viral gen düzenlemesine ilişkin anlayışı temelden şekillendirmiştir.

Rhee ve Carmichael, poliomavirüs geç mRNA’larının translasyonel verimliliklerini araştırmak için NIH 3T6 enfeksiyon sisteminden yararlandılar. Hücreleri, yalnızca 5’ kodlamayan geç lider ekzon dizilerinde farklılık gösteren iki viral suşla eşzamanlı olarak enfekte ettiler ve enfeksiyonun geç aşamalarında polisomları izole ettiler [4]. Polizom profilleme deneyleri, geç liderin dizisinin translasyonel verimliliği etkilemediğini göstermiş ve viral mRNA kullanımına ilişkin önemli bir mekanistik içgörü sağlamıştır.

Bunu tamamlayıcı bir çalışmada Chang ve meslektaşları, iki birbirini destekleyen strateji kullanarak poliomavirüs minör kapsid proteini VP2’nin C-terminal bölgesinde bir nükleer lokalizasyon sinyali (NLS) tanımladılar [5]. Genetik "çıkarıcı" yaklaşımda, tam uzunlukta ve kesik VP2 yapıları COS-7 Hücrelerine transfekte edildi; bu, Glu307–Leu318 kalıntılarının çıkarılmasının VP2'yi sitoplazmaya hapsettiğini gösterdi. Biyokimyasal “katkısal” yaklaşım ise NIH 3T6 hücrelerine dayanıyordu: söz konusu sekansa karşılık gelen sentetik bir peptit, sığır serum albümini ve immünoglobulin G ile çapraz bağlandı, floresanla işaretlendi ve 3T6 hücrelerinin sitoplazmasına mikroenjekte edildi; burada her iki konjugat da çekirdekte birikirken, konjuge edilmemiş taşıyıcı proteinler birikmedi. Dolayısıyla, sitoplazmik mikroenjeksiyon için 3T6 hücrelerinin uygunluğu, NLS'nin belirlenmesinde merkezi bir rol oynadı.

DNA Onarımı ve Büyüme Faktörü Sinyalleşmesi

3T6-Swiss albino hücreleri, iyonlaştırıcı radyasyonun neden olduğu DNA iplikçik kırıklarının onarımı ve bu süreci düzenlemede büyüme faktörlerinin rolünü araştırmak için yaygın olarak kullanılmıştır. Bildin, Seregina ve Zhestyanikov, 5–10 Gy dozlarında iyonlaştırıcı radyasyona maruz kalan Swiss 3T6 hücrelerinde tek iplikli kırık (SSB) ve çift iplikli kırık (DSB) onarımının kinetiğini incelemiştir [6]. Araştırmacılar, iplik kopukluklarını nicel olarak belirlemek için alkali sükroz gradyan santrifüjlemenin yanı sıra nötr ve alkali elüsyon yöntemlerini kullanmışlardır. Bulguları, serum yoksunluğunun onarım hızlarını keskin bir şekilde azalttığını, epidermal büyüme faktörü (EGF) ve insülin ile yeniden uyarılmanın ise bu hızları kısmen geri kazandırdığını ortaya koymuş ve böylece mitojenik sinyalleşme ile DNA hasarı onarım kapasitesi arasında doğrudan bir bağlantı kurmuştur.

Bil'din, Seregina ve Zhestianikov tarafından yapılan bir sonraki çalışma, çoğalan, dinlenme halindeki ve mitojenle uyarılmış Swiss 3T6 hücrelerinde radyasyon kaynaklı SSB onarımında rol alan spesifik DNA polimerazlarını karakterize ederek bu çalışmayı genişletmiştir [7]. DNA polimeraz alfa ve delta'nın spesifik bir inhibitörü olan afidikolin ile DNA polimeraz beta'yı inhibe etmek için 2',3'-dideoksitimidin-5'-trifosfat kullanarak, araştırmacılar SSB onarımının proliferatif durumdan bağımsız olarak afidikoline daha duyarlı olduğunu buldular. Afidikolin, aktif olarak çoğalan hücrelere kıyasla dinlenme halindeki ve mitojenle uyarılmış hücrelerde DNA onarımını yaklaşık üç kat daha güçlü bir şekilde engelledi; bu da, dinlenme halindeki hücrelerde onarımı sınırlayan aşamanın, afidikoline duyarlı bir polimeraz — büyük olasılıkla DNA polimeraz alfa — olduğunu işaret etmektedir.

Nükleotid metabolizması alanında, Tatibana ve meslektaşları, fosforibosil pirofosfat (PRPP) yoluyla nükleotidlere doğru metabolik akışın erken mitojenik uyarılmasını incelediler [8]. Çoğunlukla Swiss 3T3 hücreleri üzerinde çalışarak, EGF ve insülin kombinasyonunun PRPP yoluyla akışı yaklaşık iki kat artırdığını ve bu yanıt için dış kaynaklı magnezyum girişinin gerekli olduğunu göstermişlerdir. Hareketsiz Swiss 3T6 hücreleri, insan fetal fibroblastları ile birlikte incelendi ve serum maruziyeti üzerine nükleotid sentezinde benzer bir uyarılma gösterdi; bu da 3T6'yı doğrudan deney serisinin içine yerleştirdi ve mitojenik uyarılmaya erken bir yanıt olarak pürin ve pirimidin de novo biyosentezinin nasıl aktive edildiğini ortaya koydu.

Hücre Döngüsü Düzenlemesi ve Farklaşması

Kleuser ve Adam tarafından yapılan çığır açıcı bir çalışmada, ribozomal RNA içeriği, hücre boyutu ve hücre döngüsüne giriş arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla Swiss 3T3 ve 3T6 hücreleri doğrudan karşılaştırılmıştır [9]. Bulguları, bu iki hücre hattı arasında temel bir biyolojik fark olduğunu ortaya koydu: 3T3 hücreleri, hücre döngüsüne yeniden girebilmek için belirli bir eşik seviyede hücresel rRNA içeriğine ihtiyaç duyarken, 3T6 hücreleri rRNA'da önemli bir artış olmadan DNA replikasyonunu başlattı. Bu fark, 3T6 transformasyonunun normalde hücre döngüsüne girişi düzenleyen boyut kontrol noktasından bir ayrışmayı içerdiğinin kanıtı olarak yorumlandı ve bu hücre hattının transformasyon geçirmiş fenotipi hakkında mekanistik bir içgörü sağladı.

Thayer ve meslektaşları, miyojenik belirleme geni MyoD1’in transfeksiyonunun, endojen MyoD1 geninin ekspresyonunu aktive ettiğini ve bunun da pozitif otoregülasyona işaret ettiğini göstermiştir [10]. Birincil deney sistemi 10T1/2 hattıydı; ancak endojen MyoD1 mRNA üzerindeki etki, Swiss 3T6 hücrelerinde de tekrarlanabildi — özellikle de test edilen çeşitli fibroblast ve adipoblast hatları arasında bu etkinin gözlemlendiği tek ek hat olması dikkat çekiciydi. Bu özgüllük, 3T6’yı miyojenik dönüşüm çalışmaları için bilgilendirici ve elverişli bir arka plan haline getirir. Aynı çalışma, MyoD1 ve miyogeninin pozitif bir otoregülasyon döngüsüne katıldığını göstermiştir; bu, Cell dergisinde yayınlanan miyojenik taahhüdün anlaşılmasına mekanistik bir katkıdır.

Chin ve Liem, sıçan nörofilament proteinleri NF-L ve NF-M’nin nöronal olmayan bir hücresel bağlamda ekspresyonunu incelemek için, fare L tk⁻ hücreleriyle paralel olarak Swiss 3T6 hücrelerini stabil bir transfeksiyon konakçısı olarak kullanmışlardır [11]. Nörofilament cDNA’ları SV40 ve Rous sarkom virüsü promotörleri tarafından yönlendirilirken, neomisin seçilebilir markörü bir SV40 erken promotörü tarafından yönlendirildi. Hem NF-L hem de NF-M yapıları ile G418 dirençli klonlar elde edildi, ancak yalnızca immünofloresanla saptanabilen NF-M'yi eksprese eden klonlar kurulabildi; immünoelektron mikroskobu, NF-M'nin aynı ara filamentler üzerinde vimentin ile kolokalize olduğunu gösterdi. Ayrı bir çalışmada, Gonzalez ve meslektaşları, kalsiyum çıkışını ve plazma zarı geçirgenliğini düzenleyen iki farklı ATP reseptörü aracılı sinyal yolunu karakterize etmek için Swiss 3T6 fare fibroblastlarını kullanmış ve bu hücrelerde çok sayıda pürino reseptörünün varlığıyla tutarlı olarak, yolaklar arasında seçici bir duyarsızlaşma olduğunu göstermiştir [12].

Konak–Patojen Etkileşimleri

3T6-Swiss albino hücrelerinin, hücre içi bakteriyel patojenleri, özellikle de Spiroplasma eriocheiris'i incelemek için verimli bir in vitro model olduğu kanıtlanmıştır. Hou ve meslektaşları, immünofloresans ve transmisyon elektron mikroskobu ile görselleştirildiği üzere, S. eriocheiris'in 3T6 hücrelerine istila edebileceğini, inklüzyon cisimleri oluşturabileceğini ve vakuolizasyonu indükleyebileceğini göstermiştir [13]. Akış sitometrisi ve MTT testleri, enfeksiyonun apoptozu indüklediğini ve hücre canlılığını önemli ölçüde azalttığını doğrulamıştır. Enfeksiyona neden olan bakteriler, enfeksiyondan sadece bir saat sonra tespit edilebildi ve 12 saatte keskin bir artış gösterdi. Enfekte olmuş 3T6 hücrelerinin eşleştirilmiş mRNA ve mikroRNA ekspresyon profilleri, altı saat sonra 619 farklı şekilde eksprese edilen transkript ve 22 farklı şekilde eksprese edilen miRNA'yı tespit etti; bu değişiklikler, fokal adezyon ve MAPK sinyal yolaklarında yoğunlaştı.

Bu etkileşimin moleküler mekanizmaları aynı hücresel modelde daha ayrıntılı olarak incelenmiştir. Hou ve meslektaşları, S. eriocheiris dış zarında bir adhezin benzeri protein (ALP) tanımlamış ve bunun 3T6-Swiss albino hücrelerinin enfeksiyonu için gerekli olduğunu göstermiştir [14]. Maya iki-hibrit taraması, far-western blot ve kolokalizasyon deneyleri, ALP'nin fare proteini fibulin-7'nin EGF domenine bağlandığını ve rekombinant ALP'nin EGF ile rekabet yoluyla 3T6 hücrelerinde EGFR yolak aktivitesini bastırdığını ortaya koymuştur — bu, bir bakteri yüzey proteininin konakçı büyüme faktörü eksenini kullandığı çarpıcı bir örnektir. Bunu tamamlayıcı bir çalışmada Zhu ve meslektaşları, S. eriocheiris’in bir lizofosfolipazını karakterize etmişler; bu organizmanın fare 3T6 hücrelerine istila edip bu hücrelerde hayatta kalma kapasitesine dikkat çekmişler ve antikor nötralizasyonu yoluyla enzimin erken enfeksiyon sırasında virülansa katkıda bulunduğunu göstermişlerdir [15]. Bu çalışmaların bir araya gelmesi, 3T6-Swiss albino hücrelerini Spiroplasma enfeksiyonu araştırmaları için tekrarlanabilir bir memeli modeli olarak ortaya koymaktadır.

Biyomalzeme Değerlendirmesi ve Biyosensör Uygulamaları

3T6-Swiss albino hücrelerinin güçlü büyümesi ve fibroblastik özellikleri, bu hücreleri yeni biyomalzemelerin biyouyumluluğunu değerlendirmek için yararlı bir model haline getirmiştir. Rathinavel ve meslektaşları, yara iyileşmesi uygulamaları için mezoporöz silika (SBA-15), polikaprolakton ve kurkuminden oluşan elektrospun kompozit nanoiskeletleri değerlendirmiştir [16]. Hücre yapışması ve canlı/ölü testleri kullanılarak Swiss 3T6 hücrelerinde hücre göçü, çoğalma ve biyouyumluluk değerlendirilmiş; bu değerlendirmeler, antibakteriyel testler ve in vivo sıçan yara modeliyle tamamlanmıştır. Çalışma, 3T6-Swiss albino hücrelerinin yara iyileşmesi için aday biyomalzemelerin taranmasında bir platform olarak pratik yararını vurgulamıştır.

Malzeme testlerinin ötesinde, 3T6-Swiss albino hücreleri hücre tabanlı biyosensör araştırmalarında da kullanılmıştır. Nicolini ve meslektaşları, ilaç toksisitesinin bir göstergesi olarak hücre dışı asitlenme hızlarını gerçek zamanlı olarak izlemek için silikon tabanlı potansiyometrik alternatif biyosensör (PAB) — ışıkla adreslenebilir, pH'a duyarlı bir dönüştürücü konfigürasyonu — kullanmıştır [17]. Birincil sıçan hepatositleri ve mitoksantron ile tedavi edilen HepG2 hepatom hücrelerinin yanı sıra, yazarlar, DNA antimetaboliti sitarabin (Ara-C) tedavisi sonrasında 3T6 fare fibroblastlarının asitlenme oranındaki değişiklikleri kaydetmiş ve sensör okumalarını geleneksel optik mikroskopi, Nötr Kırmızı ve Tripano Mavisi testleriyle karşılaştırmışlardır. Bu hücre hattı, öngörülebilir metabolik aktivitesi ve sensör substratları üzerinde kültürlenmesinin kolaylığı nedeniyle bu deneyler için son derece uygundu. Toplamda, bu uygulamalar 3T6-Swiss albino hücrelerinin, hücre biyolojisi ile malzeme bilimini birbirine bağlayan translasyonel araştırmalarda yararlı bir niş işgal ettiğini göstermektedir.

Sonuç

3T6-Swiss albino hücreleri (CVCL_0601), son derece çok yönlü ve tarihsel açıdan önemli bir fare fibroblast hücre hattını temsil etmektedir. İlk olarak 1963 yılında Todaro ve Green tarafından, plaka başına 6 × 10⁵ hücre olacak şekilde üç günlük bir transfer rejimi altında İsviçre fare embriyolarından oluşturulan bu hücre hattı, viroloji, DNA onarımı, hücre döngüsü biyolojisi, miyojenik farklılaşma, reseptör sinyalleşmesi, konak-patojen etkileşimleri ve biyomalzeme değerlendirmesini kapsayan kapsamlı bir literatür birikimine sahiptir. Hızlı çoğalma süresi, üretken viral enfeksiyona yatkınlığı ve büyüme faktörleri ile mitojenlere verdiği yanıt, bu hücre hattını kullanımı kolay ve deneysel açıdan esnek bir model sistemi haline getirmektedir. Amaç ister poliomavirüs transkripsiyonunu incelemek, ister EGF tarafından düzenlenen radyasyon kaynaklı DNA iplikçik kırığı onarımını araştırmak, ister yeni yara iyileştirme iskeletlerinin biyouyumluluğunu değerlendirmek, ister hücre içi bakteriyel patojenezi incelemek olsun, 3T6-Swiss albino hücreleri, iyi bir şekilde doğrulanmış ve tekrarlanabilir bir deneysel platform sunar. Bu hücre hattını programlarına dahil etmek isteyen araştırmacılar, ürünün tüm teknik özelliklerini inceleyebilir veya 3T6-Swiss albino Hücrelerini doğrudan cytion.com adresinden sipariş edebilirler.

Önemli Yayınlar

1. Todaro GJ, Green H (1963) Kültür ortamında fare embriyo hücrelerinin büyümesi ve yerleşik hatlara dönüşümüne ilişkin kantitatif çalışmalar. The Journal of Cell Biology. PMID: 13985244
2. Lung O, Candlish R, Nebroski M, vd. (2021) 63 hücre hattının tür doğrulaması ve kontaminasyon tespiti için yüksek verimli sekanslama. Scientific Reports. PMID: 34737324
3. Hyde-DeRuyscher R, Carmichael GG (1988) Poliomavirüsün erken-geç geçişi, transkripsiyon başlangıcı düzeyinde düzenlenmez ve RNA işlenmesindeki değişikliklerle ilişkilidir. Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri. PMID: 2848251
4. Rhee E, Carmichael GG (1989) 5' kodlamayan geç lider ekzon dizilerinde farklılık gösteren poliomavirüs geç mRNA moleküllerinin translasyon verimlilikleri. Journal of Virology. PMID: 2535746
5. Chang D, Haynes JI 2nd, Brady JN, Consigli RA (1992) Poliomavirüs kapsid proteini VP2'de bir nükleer lokalizasyon sekansının tanımlanması. Virology. PMID: 1333132
6. Bildin VN, Seregina TB, Zhestyanikov VD (1990) Epidermal büyüme faktörü (EGF) ve insülinin radyasyon kaynaklı DNA lezyonlarının onarım kinetiği üzerindeki etkisi. Acta Biologica Hungarica. PMID: 2094129
7. Bil'din VN, Seregina TB, Zhestianikov VD (1992) Memeli hücrelerinde DNA onarım sürecinin düzenlenmesi. IV. Swiss 3T6 fare hücrelerinde iyonlaştırıcı radyasyonun neden olduğu tek iplikli DNA kırıklarının onarımında epidermal büyüme faktörünün düzenlemesinde DNA polimerazlarının rolü. Tsitologiia (Rusça; İngilizce özet). PMID: 1295156
8. Tatibana M, Ishijima S, Kita K, ve ark. (1989) Swiss 3T3 hücrelerinde fosforibosil pirofosfat yoluyla nükleotidlere doğru metabolik akışın erken mitojenik uyarılması ve bu yanıt için harici magnezyum gereksinimi. Enzim Düzenlemesinde Gelişmeler. PMID: 2483026
9. Kleuser B, Adam G (1985) Normal ve transformlanmış fare hücre hatlarında hücresel rRNA içeriği ile hücre döngüsünün düzenlenmesi arasındaki karşılıklı ilişki. Cell Biology International Reports. PMID: 3905022
10. Thayer MJ, Tapscott SJ, Davis RL, Wright WE, Lassar AB, Weintraub H (1989) Miyojenik belirleme geni MyoD1’in pozitif otoregülasyonu. Cell. PMID: 2546677
11. Chin SS, Liem RK (1989) Transfekte edilmiş nöronal olmayan hücrelerde sıçan nörofilament proteinleri NF-L ve NF-M'nin ekspresyonu. European Journal of Cell Biology. PMID: 2516804
12. Gonzalez FA, Bonapace E, Belzer I, Friedberg I, Heppel LA (1989) Swiss 3T6 fare fibroblastlarında, duyarsızlaşma özelliklerine göre iki farklı ATP reseptörü ayırt edilebilir. Biochemical and Biophysical Research Communications. PMID: 2818584
13. Hou L, Gu W, Zhu H, ve ark. (2017) Spiroplasma eriocheiris, enfeksiyon mekanizmasıyla ilişkili olarak fare 3T6-Swiss albino hücrelerinde apoptozu indükler. Moleküler İmmünoloji. PMID: 28889064
14. Hou L, Liu Y, Gao Q, vd. (2017) Spiroplasma eriocheiris adhezin benzeri protein (ALP), enfeksiyonu kolaylaştırmak için epidermal büyüme faktörü (EGF) etki alanı proteinleriyle etkileşime girer. Hücresel ve Enfeksiyon Mikrobiyolojisi Alanında Yeni Gelişmeler. PMID: 28184355
15. Zhu H, Liu P, Du J, vd. (2017) Spiroplasma eriocheiris'ten lizofosfolipaz proteininin tanımlanması ve işlevinin doğrulanması. Mikrobiyoloji (Reading). PMID: 27926815
16. Rathinavel S, Korrapati PS, Kalaiselvi P, Dharmalingam S (2021) Yara iyileştirme uygulaması için mezogözenekli silika içeren PCL/Kurkumin nanofiber. European Journal of Pharmaceutical Sciences. PMID: 34571179
17. Nicolini C, Lanzi M, Accossato P, ve ark. (1995) Normal ve kanserli karaciğer hücrelerinde gerçek zamanlı toksisite testi için silikon bazlı bir biyosensör. Biyosensörler ve Biyoelektronik. PMID: 7576440